سعید کیوان‌پور (شیرانی) نویسنده و شاعر

نوع دوستی و عواطف خانوادگی

نوع دوستی

از امام باقر (ع ) پرسیدند , مقصود از این گفتار خداوند بزرگ که می فرماید : و قولواللناس حسنا " چیست ?فرمود : بهترین چیزی که دوست دارید مردم به شما بگویند , شماهم به آنان بگوئید "!
در معیارهای تربیتی اسلامی و اجتماعی باید بدانیم که هرچه مردم را به خدا نزدیک کند و محبت و رضای الهی را جلب نماید ,رفتار اخلاقی محسوب میشود و اکنون در این روایت که از رسول خدا (ص ) نقل شده است دقت کنید :از پیامبر خدا پرسیدند :
من احب الناس الی الله (چه کسی پیش خدا از همه محبوبتر است ?)
فرمود : انفع الناس للناس (آن کس که نفعش به جامعه بیشتر برسد.)
بنابراین مفید بودن به حال انسانها و خدمت به جامعه مایه ی نزدیکی به خداوند است.
گفتار دیگری در همین زمینه از پیامبر گرامی اسلام آمده است که باید به عنوان یک اصل تربیتی در روابط اجتماعی اسلام معرفی گردد :(خلق خدا عائله ی خدا هستند ,بنابراین محبوب ترین خلق خدا پیش خدا کسی است که به عائله ی خدا نفع برساند و خاندانی را شاد کند )
با دقت در این گونه تعبیرات میبینیم که اصولا محور عواطف اجتماعی از "خود " گذشته و به "ناس "(مردم ) رسیده است.لذا با پشتوانه و مایه ای ریشه دار و شکوهمند , یعنی " خدا " بدین منظور ? چون همه ی مردم بندگان یک خدا هستند و آفریده و دست پرورده ی یک آفریدگارند و در سایه ی رحمت او زندگی میکنند ,بنابراین همه برابرند و باید یکدیگر را به جای خود ببینند و به هم خدمت کنند , با توجه به زیربنای توحید اسلامی که هدف همه ی فعالیتها و بیم و امیدها و تکیه گاهها باید خدا باشد برای رسیدن به فیض و رضای خدا باید به (خلق خدا ) خدمت کرد. به این ترتیب ,انسانسازی اسلام پایه ی صفا و صمیمیت و صداقت در خدمت را میریزد .خدمت به مردم و حسن رفتار با آنها ممکن است صرفا به خاطر مردم دوستی باشد ,ولی در این صورت ,اگر از این مردم بی مهری و بی وفائی دیده شود ,خود به خود شوق به خدمت در آدمی فرو می نشیند ,
اما اگر برای خدا باشد , همه ی توجه ما به آن خواهد بود که رضا و عنایت خداوند جلب شود.به همین جهت است که انسان با ایمان عاشق خدمت به انسانهای دیگر است , انسان باایمان هر خدمتی از دستش برآید با شوق و رغبت انجام میدهد , دیگران بدانند یا ندانند , از او قدردانی بکنند یا نکنند.انسان باایمان که هدفش رضای خدا باشد گاهی ترجیح میدهد خدمتی را پنهانی به انجام برساند.مبادا کارش به ریا و خودنمائی آلوده گردد یا کسی را که به او خدمت کرده در خود احساس حقارت کند.خدمت او خدمتی است صادقانه ,از روی محبت قلبی نسبت به مردم و عشق درونی نسبت به خدا. او در راه نجات جامعه فداکاری و جانفشانی میکند ,وقت و امکانات دیگرش را در خدمت محرومان قرار میدهد و از این گذشت و فداکاری صادقانه لذت میبرد , چون همه را برای رضای خدا انجام میدهد.خدائی که از نیت او و خدمت او آگاه است ,چه پنهان چه آشکار.
بنابراین انسان مؤمن و باایمان انسانی است نوعدوست ,آنهم در سطحی بسیار عالی و با زیر بنایی بسیار ارزنده , زیربنایی که به نوعدوستی او آهنگی بس پاک و صادقانه میدهد و پیوندی عالی و استوار میان او و دیگران بوجود می آورد.
و سخن آخر: ? حضرت رسول اکرم (ص ) میفرمایند بدانید هرکه بین مردم و خودش انصاف و عدالت را رعایت کند خدا بر او چیزی جز عزت و کرامت نخواهد افزود.! هرکس در زمینه ی مالش با نیازمندان همبستگی و برابری را رعایت کند وخود را میزان رفتار خود با دیگران قرار دهد این چنین شخصی مؤمن واقعی است " پس آدمی همانطور که دوست دارد خود او بین مردم محترم باشد دیگران به او راست بکویند ,نسبت به او وفادار باشند ,به او کمک و یاری رسانند,حق او را رعایت کنند "مؤدب ومتواضع باشند ?اوهم باید نسبت به دیگران همین گونه رفتار کند , به آنان راست بگوید ,مؤدب باشد ,وفادار و خدمتگزاز باشد , حق دیگران را رعایت کند ,زیرا میان او و دیگران واقعا جدائی نیست......و ادامه....

پیام

پیام شما

لطفا دیدگاه یا درخواست خود را از طریق فرم زیر ارسال نمایید: