سعید کیوان‌پور (شیرانی) نویسنده و شاعر

گفتار فلسفی در خصوص جوان و انتخاب شغل و اشتغال به کار

اشتغال

مسئله ی انتخاب شغل و بدست آوردن. کار یکی از مهمترین مسائل نسل جوان است.
فرزندان بشر موقعی که روزگار کودکی و ایام بلوغ را طی میکنند و به دوران جوانی قدم میگذارند مایلند کاری بدست آورند. وجایی در جامعه برای خود باز کنند ! زندگی خویش را از درآمد شخصی خود تامین نمایندو در پرتو آن به آزادی و استقلال نائل گردند.شایستگی خود را ثابت کنند و شخصیت خویش را در جامعه مستقر سازند :
اشتغال به کار و قبول مسئولیت لازمه ی زندگی شرافت مندانه در اجتماعات بشری است. کسی که میخواهد از مزایای تمدن برخوردار گردد و با عزت و آبرومندی امرار حیات نماید باید خود عضو مفید جامعه باشد و در حدود لیاقت و شایستگی کاری را به عهده گیرد و همانطور که وی از نتایج کار ,دگران استفاده میکند دیگران هم از نتیجه ی کار او بهره مند گردند ,فرومایگانی که از قبول مسئولیت وانجام کار شانه خالی میکنند و در زندگی سربار مردمند و مانند انگلها از محصول زحمت دیگران ارتزاق میکنند مورد بدبینی خداوند و منفور جامعه ی بشری هستند و سرانجام,بیکاری وتن پروری آنان را به راه فساد اخلاق و تباهی سوق میدهد.
رسول اکرم (ص ) فرموده است : رانده و مطرود درگاه الهی است کسی که بار زندگی خود را بر دوش دگران بیفکند و از دست رنج مردم امرار معاش نماید .
علی (ع ) فرموده است : اگر تن دادن به شغل مایه ی زحمت و تعب است بیکاری دائم نیز باعث نادرستی و فساد است !:
خداوند بشر را با نیروی عقل و استعداد نامحدود آفریده و از وی خواسته تا با کار و کوشش و با سعی و عمل ذخائر نهفته ی زمین را بیرون آورد, غذا ولباس و سایر لوازم معیشت خود را تهیه نماید ,با آسایش خاطر زیست کند و شکر کزار او باشد ?درهرصورت سعی و عمل ما مایه ی بهزیستی و عمران و آبادی و حافظ عزت و شرف و از عوامل مؤثر درسعادت مادی وبشرر است.اولیاء گرامی اسلام در کمال صراحت پیروان خود را به کار و کوشش مشروع ترغیب وتشویق نموده اند و ارزش مجاهدت آنان را در راه تأمین معاش خود و زن و فرزندانشان در ردیف فداکاری سربازان اسلام بحساب آورده اند. به علاوه خودشان کار میکردند و عملا نیز مردم را به سعی و کوشس دعوت می نمودند.
امام صادق (ع )فرموده است : کسی که در طلب روزی خانواده خود کار میکند و به سعی و کوشش تن میدهد مانند مجاهدی است که در میدان کارزار برای خدا جهاد مینماید.
حضرت رضا (ع ) فرموده است : آن کس که برای تأمین معاش عائله ی خود فعالیت میکند و از پی روزی حلال میرود اجرش از مجاهد راه خدا بزرگتر است :
لذا داشتن شغل و قبول مسئولیت نه تنها وسیله ی امرار معاش و ادامه ی زندگی است بلکه خود مایه ی عزت و شرف اجتماعی و از عوامل مؤثر اعتماد به نفس و اثبات شخصیت است .جوانی که کار میکند و درآمد. شخصی دارد خود را مستقل و آزاد میبیند و در باطن احساس سربلندی و افتخار میکند ,به خود حق میدهد که در جامعه اظهار وجود نماید و خویشتن را به نام یک عضو مفید و مؤثر اجتماع به حساب آورد.
موریس دبس میگوید :? شغل و انتخاب آن. یک نقش مستقیم در اثبات شخصیت جوان دارد زیرا این موضوع نشانه ی ازادی جوان است و از این پس میتواند از وسائل شخصی برای ادامه ی زندگانی استفاده کند و به همین دلیل است که بدست آوردن اولین پول اینقدر لذیذ و مطبوع است , در نتیجه اعتماد به شخص خود پیدا میکند و تا جایی که ممکن است صعود مینماید.
من جوانانی را میشناختم که حاضر بودند بطیب خاطر تمام مزد خود را به خانواده بسپارند اما اگر این موضوع از طرف خانواده امر عادی و طبیعی تلقی میشد حاضر به تحمل نبودند.
ناگفته نماند که تشویق و ترغیب اولیاء گرامی اسلام به کار و کوشش تنها ناظر به شغلهای مشروع ومفیدی است که خیر و صلاح جامعه در آنها است.وگرنه کارهائی که به جسم وجان مردم و به عفت و اخلاق عمومی آسیب میرساند و منافی با شرافت و عزت نفس است هرگز نمیتواند باعث افتخار و سربلندی و مایه ی عزت و شرف اجتماعی گردد.
کسی که از راه رشوه خواری و اختلاس و تملق گوئی ارتزاق میکند . کسی که از راه زنا و لواط .کسی که ازراه قاچاق مواد مخدر و امثالهم.امرارمعاش میکند.و خلاصه کسی که از راه کسبهای غیر مشروع چرخ زتدگی خود را میگرداند نه تنها شخصیت شریفی بدست نمی آورد بلکه برعکس کارهای پست و پلید آور را زبون و فرومایه میسازد ?شخصیت انسانیش را درهم میشکند و به صفات ناپسند متصفش میسازد و همچنان کسی که شغلی پست و دون دارد غیر ممکن است بتواند روحی عالی و نجیب داشته باشد.معلوصف اینکه شغل هر فرد از یک طرف مجرای درآمد مالی و وسیله ی معیشت وزندگی اوست و از طرف دیگر سازنده ی شخصیت اجتماعی و صفات اخلاقی اوست ! و ادامه.... که مجال گفتن نیست....نگارش سعید کیوانپور

پیام

پیام شما

لطفا دیدگاه یا درخواست خود را از طریق فرم زیر ارسال نمایید: