سعید کیوان‌پور (شیرانی) نویسنده و شاعر

عشق های مجازی

رابطه ها و عشق های مجازی که این روزها در انواع شبکه های اجتماعی رواج پیدا کرده چه عاقبتی خواهند داشت؟ رابطه های عاشقانه مجازی؟! پسر یا دختری را تصور کنید که دقیقاً بر مبنای خیال از پشت دو مانیتور، رشته های ارتباط با همدیگر را می تنند و با این که چنین تنیدنی کار لذت بخشی برای آن دو است، اما متوجه نمی شوند این رشته ها آنقدر متراکم و حقیقی نیستند که تاب وزن واقعیت را داشته باشند. در واقع ذهن دختر یا پسر در لحظه ای چت، تصویر ذهنی را با تصویر عینی اشتباه می گیرند. از سوی دیگر اعتیاد به این تصویر ذهنی، حاصل وقت گذرانی در دنیای مجازی، فرد را از دنیای واقعی و دغدغه هایش از جمله کار، تحصیل، تفریح و مسئولیت های دیگر باز می دارد.

عشق های مجازی به کجا ختم می‌شوند؟ چرا که مجبور است تا پاسی از شب، چشم هایش را به مانیتور بدوزد و صبح فردا را با احساس خستگی، خمودگی و ضعف آغاز کند. امروزه و با روی کار آمدن فضای مجازی زندگی انسان ها دچار تغییراتی شده است. از خریدهای اینترنتی تا روابط پیچیده ای که در این دنیای مجازی شکل می‌گیرد در گذشته «چت روم» شبکه های پیام رسان، «یاهو مسنجر» دارای کاربران زیادی بود که در آن افراد با یکدیگر آشنا می شدند. این مقوله تنها به تبادل اطلاعات نوشتاری ختم نشده و با تبادل عکس و با داشتن یک «وبکم» حتی به تبادل ویدئوهای شخصی نیز رسید مقوله ای که با افزایش برنامه های نرم افزاری وایبر، تلگرام، وی چت، و فیسبوک و غیره رنگ تازه ای گرفت که می‌توان آن را «عشق های مجازی» نامید چرا که بسیاری از آنها به ازدواج طرفین ختم شده است.

نامه نگاری های عاشقانه در دهه ی هفتاد با آمدن اینترنت جنبه مجازی پیدا کرد و دوست یابی ها در دهه هشتاد و نود با پیشرفت تکنولوژی رنگ جدیدی به خود گرفت. چت کردن یکی از کارهای روزانه شده است. تلفن همراه به دست می گیریم و در تاکسی و اتوبوس، خانه و محل کار به صحبت با دیگران می پردازیم؛ افرادی که شناسایی ما از آنها صفر است، یکی از افراد خانواده مان و یا یک فرد غریبه که هیچ اطلاعی از او نداریم، پایگاه های مجازی مختلف اعم از یاهو، گوگل، مایکروسافت و بسیاری از شبکه های مجازی امروزه به دنبال این هستند که نرم افزار خود را ارتقاء داده تا روابط اینترنتی را نزدیک و نزدیک تر سازند. بسیاری از روابط دوستی و حتی همسریابی ها نیز در دهه اخیر از این طریق انجام می‌گیرد. در این میان به گفته کارشناسان حوزه ی فضای مجازی، دختران بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند. از کلاهبرداری های تصویری و انتشار تصاویر و یا تهدید به آن تا کلاهبرداری های احساسی زیادی که در این بین انجام می‌شود. با وجود این تمایل دختران به دلیل احساس خطر در ملاقات های حضوری با جنس مخالف، بیشتر از پسران است. ترجیح دختران این است که روابط خود را بیشتر معطوف به اینترنت کنند روابطی که عقیده بسیاری شانس به نتیجه رسیدن آن پنجاه پنجاه است. عشق های مجازی یک هنجار اجتماعی نیست، فرآیند رابطه های مجازی یک سری فرآیند فزاینده است که نمی توان آن را کامل دانست. موضوع رابطه های عاشقانه مجازی یک مسئله ی اجتماعی است که می‌توان با دانستن آمارها اطلاعات زیادی از آن استخراج کرد. نکته قابل توجه و تأکید این است که این موضوع یک مسئله اجتماعی بوده و نمی توان نام هنجار را روی آن گذاشت.

ضعف در اقتصاد خانواده ها را می‌توان  از  ضعف در اقتصاد خانواده ها و همچنین بُعد های فرهنگی و اجتماعی به طور مستقیم بر این موضوع تأثیر دارد. باید توجه داشته باشیم که بسیاری از روابطی که به طور سنتی به ازدواج ختم می شود نیز در دهه ی کنونی با عدم موفقیت همراه بوده که آمار بالای طلاق در کشور شاهد این موضوع است. با وجود این موضوع سوالی که مطرح می شود این است که سرنوشت عشق های مجازی چه خواهد شد؟! جذابیت های کاذب نوشتاری و تصویری بر اساس اطلاعات موجود بیش از 40 میلیون کاربر در شبکه پیام رسان تلگرام فعالیت دارند که دوستی های موقت زیادی را به وجود آورده و بسیاری از آنها نیز منجر به کلاه برداری شده است هر چند نمی توان از ازدواج های شکل گرفته از این طریق چشم پوشید ...

یک کاربر مجازی که تاریخچه حضور خود را در فضای مجازی و اجتماعی و دوستی آن را حدود 15 سال می داند در ارتباط با رابطه های شکل گرفته خود در فضای مجازی می گوید در گذشته فضای مجازی و اجتماعی کشور به این حد آزادانه نبود؛ پسر و دختر به راحتی نمی دانستند با یک دیگر رابطه برقرار کنند؛ این بود که با روی کار آمدن اینترنت و کانال های ارتباطی به این شبکه ها پیوستند. ارتباط هائی که به عنوان لانگ دیتانس و یا همان روابط از راه دور و از طریق خطوط مجازی رخ می داد نیز شکل تازه ای به خود گرفت. اقشار مختلفی در این فضا حضور دارند که بی پروا به ارائه ی پیشنهاد می پردازند و به گونه ای باعث می شود که حریم شخصی افراد پایمال شود -جذابیت های نوشتاری موجب می شود اینگونه فکر کنیم که شخصی که در آن طرف خط مجازی قرار گرفته فرد با شخصیتی است و یا ارائه ی چند عکس تصویر زیبایی از شخص را القاء کند!! با توجه به خبرهای حوادث و کلاه برداری هائی که در فضای مجازی صورت می گیرد نیازهای مالی و حتی جنسی در این میان از همه پر رنگ تر هستند. از هتک حیثیت تا تهدید به انتشار عکس اشخاص و بسیاری دیگر از نتایج روابط مجازی عنوان می شود . بیشتر افرادی که وارد این حیطه از روابط می شوند کمبودهائی در زمینه های اقتصادی و اجتماعی خود دارند . به عبارت دیگر غرایزی وجود دارد که فرد به دنبال تأمین آن است مثل عشق های کور مجازی ... ؟ بسیاری از افراد که نوعی ناپختگی و درک ناقص از زندگی در جامعه ی کنونی دارند درگیر این نوع روابط می شوند که بسیاری از موارد به نتایج بد و ناخوشایند منجر می شود که به ضرر خود شخص است.

دکتر بهمن بهمنی در کتاب وهمی از عشق اینگونه بیان می‌کند که نقطه ی مقابل عشق چیست؟ اغلب مردم خیال می‌کنند تنفر نقطه ی مقابل عشق است. در حالی که نقطه ی مقابل تنفر، شیفتگی است نه عشق! تنفر اوج انزجار است با چشم بسته طوری که هیچ کدام از خوبی های کسی را که موضوع تنفر است، را نبینیم و شیفتگی اوج کشش به سمت فرد دیگر است با چشم بسته؛ طوری که فرد شیفته، بدی های طرف و اشکالات رابطه را نمی بیند. پس جایگاه عشق این میان چه می‌شود؟ عشق نقطه مقابل ندارد. یا هست یا نیست. عشق گُر گرفته نیست؛ تصاحب گرا نیست، تملک جو نیست، پر نوسان نیست، لزوماً وصلت نیست. عشق خیراندیش و خیرخواهانه است، اگرچه به همجواری با معشوق علاه و حتی نیاز دارد اما اگر خیر معشوق مستلزم عدم وصال باشد عاشق می پذیرد. عشق سیال، فراگیر، آرام و پرطمأنینه است. هدف و شرط عشق، لزوماً وصال نیست؛ اما تصاحب گر، شعله ور، تملک جو و وصلت جو است. اگر طرف مقابلش برود یا قهر کند و نباشد او آشفته می‌شود. آدم شیفته، تملک گرا و انحصار طلب است. فرد شیفته به خواسته ی طرف مقابلش توجه ندارد و خیر او اولویت نیازش نیست.

پیام

پیام شما

لطفا دیدگاه یا درخواست خود را از طریق فرم زیر ارسال نمایید: