سعید کیوان‌پور (شیرانی) نویسنده و شاعر

کینه توزی یکی از علل اصلی بیماری ها است

می گویند کینه توزی یکی از علل اصلی بیماری هاست .وقتی احساس بکنیم که به هر دلیل درست یا نادرست وبه حق یا ناحق به حقوق ما تعدی و تجاوز شده است به طور معمول مورد تهاجم افکار منفی وویران گر خود قرار می گیریم ،سرزنش ها،ملامت ها ،انتقادها ،تحقیرها،و....... نسبت به دیگران یا نسبت به خود به ذهن مارسوخ کرده و فعال می شوند.این افکار مخرب هستند که فعل وانفعال های شیمیایی بدن راتغییر داده ومنشأبسیاری از امراض روحی وجسمی

 می گردنددرحقیقت این گونه اندیشه های منفی و تکرار آنها در ذهن است که پریشان حال ،بی حوصله ،کم اشتها ،بیمار، افسرده و.....می شویم واوقاتمان تلخ و رنج آور شده و نسبت به دیگران بدگمان گردیده و حتی قدرت تفکر و تمرکز رااز دست می دهیم و... بدون اینکه متوجه شویم انرژی ونیروی خودرادر تخریب خویشتن بکار برده و زندگی خودودیگران را تلخ و زهرآگین می سازیم .به عبارت دیگر این ما هستیم که رنج برده و عذاب می کشیم ،در حالی که بسیاری از مواقع فرد یا افراد مورد کشمکش ذهنی ما حتی خبرندارند که در سرماچه  می گذرد وچه آشوبی دردرون مابرپاگردیده و چه قدر در تخریب خودتلاش کرده ایم .امروزه دانشمندان ((دانش روان تنی ))که قبلاً درباره آن بحث شده به این نتیجه رسیده اند که افکار و باورهای منفی چون بدبینی ،کینه توزی ،حسادت ،و سرانجام کارهای خلاف و...عوارض چون زخم معده ،تنگی عروق ،وبیماری های قلبی دردهای مفاصل و...در پی داشته و موجب بدبختی شخص می شوند .

همان طور که اوضاع وشرایط جوی (آب وهوا)درجه ی حرارت ،با انتقاد و عصبانی شدن نه بالا

می رود ونه پایین !سرزنش و ملامت دیگران نیز هیچ ثمری برای ما به دنبال نخواهد داشت ،انسان هایی که از نظر عاطفی رشد یافته باشند کمتر به ملامت ها ،انتقادها ،عقده ها ،وکینه های دیگران واکنش منفی از خودنشان داده و از کوره در می روند وکمتر خونسردی و احساس آرامش عمیق و سلامتی ذهن و جسم شان ،دست خوش تفکر ها و امیال دیگران قرار گرفته و بنابراین بازیچه ی دیگران واقع نمی شوند!بنابراین زمانی که دیگران را به هر بهانه و دلیل نمی بخشیم ناآگاهانه و یا لجوجانه ،افکار منفی و مخرب را برضمیر ناخودآگاه ،خود حاکم ساخته و در عمل خودرا به دریاهای تشویش و نگرانی می اندازیم که نجات ا زآن بسیار مشکل می باشد .

به بیانی دیگر با عفو نکردن دیگران خودرا از یک چاله به یک چاه عمیق می اندازیم که نجات یافتن و خارج شدن ازآن کار کمتر کسی است .وقتی دیگران را ببخشیم ویازمانی که از نفرت ،انزجار،کینه،عداوت،انتقاد،حسادت ،و...نسبت به خود و دیگران دست برداریم بدن ما به جای تولید مواد و هورمون های سمی ،هورمونهایی ترشح می کند که جسم و ذهن ماراسالم ،آرام ،پرنشاط و سیستم ایمنی و دفاعی بدن مارا فعال تر می سازد .در نتیجه باعفوکردن وبخشیدن خودودیگران پریشانی ،افسردگی ،کم اشتهایی ،بی خوابی ، زخم معده ودیگر بیماری ها و...از ذهن وجسم ماخارج می شوند،به علاوه نیروهای بالفعل وبالقوه مان در جهت سازندگی و خلاقیت به کار می افتند .

پژوهشگران روانکاو((ضمیر ناخودآگاه ))را به دستگاه ضبط صوتی تشبیه کرده ومعتقدهستند که همان طوری که هر چه به ضبط صوت بدهیم آن را برای ما ضبط کرده وبر می گرداند اگر با تلقین و تصاویر ذهنی افکار مثبت ،سازنده وپرنشاط را در ضمیر ناخودآگاه ،مستقر بسازیم این افکار روحیه ها ،حالت ها ،احساس ها ، کردارورفتار شاد و سرشار از شوق و محبت گذشت و بخشندگی رادرما به وجود می‌آورند و زندگی آرام ،سالم ،سعادت مند وبسیارقشنگی رابرای ماتدارک می بینند ،برعکس قضیه هم درست است ،به این معنی وقتی اندیشه های یأس آورنده واندوه زا ،انتقادی و توهین آمیز برضمیر ناخودآگاه ما حاکم شوند کیفیت زندگی دگرگون شده واکنشهای شیمیایی بدن مادر جهت منفی تغییر می یابند ،درنتیجه زندگی ما تلخ و ناگوار،پریشان توام با اضطراب ،بدگمانی و...گشته و آماده ی پذیرش انوع بیماری های جسمی و ذهنی می شود!در حقیقت این اندیشه ها و پندارها ی ما است که کیفیت و کمیت زندگی مارا می سازند .افکار مثبت وسازنده زندگی آرام ،شاد وعالی را می سازد ولی افکار منفی و مخرب زندگی اندوه بار ،ملال انگیر و بیمار ی زا رابرای مان تدارک می بینند.

پیشوایان وبزرگان ،ادیان ومتفکران جوامع وملل مختلف توصیه نموده اند ونصیحت کرده اند که کسانی را که به حقوق شما حتی به ناحق هم تجاوز کرده باشند عفو کنید،وحتی دشمن خودرا ببخشید ...زیرا این تنها راه شاد و سلامت زیستن و داشتن آرامش باطنی است .

حضرت محمد (ص) می فرمایند:(( بدترین مردم کسی است که گناه و اشتباه دیگران رانبخشد و از لغزش چشم نپوشد))

امام علی (ع)می فرمایند: ((بزرگواری آن است که در کیفر بدی ،نیکی کنی .باز می فرمایند آن که انتقام می گیرد یک روز خوشحال است و آن که می بخشد یک عمر.))

حضرت عیسی (ع) می فرمایند :دشمن تان را دوست بدارید و لعنت کنندگان خودرا ببخشایید ،باآنها که از شما متنفرند مهربانی کنید  برای کسانی که از شما سوءاستفاده می کنند دعای رستگاری بخوانید.

در آیین بودا آمده است ،بی گمان کینه را بامهر و دوستی می توان زد ونه با کینه و دشمنی .)همچنین آمده است خشم رابامهربانی فروبنشانیم بدی راباخوبی ،آزار رابابخشش ودروغ راباراستی ))سقراط

می گوید :

 (( چشم پوشی نشانه ی بلندی فکر و انتقام نماینده ی رذالت ومعرف کوچکی فکرمردان است .))

برای اینکه باآرامش ،پرنشاط ،امیدوار وراحت زندگی کنیم باید مسایل ((غیر قابل تغييرگذشته))و

تشویش و نگرانی از حوادث آینده رارها ساخته وهمه را ببخشیم ودر زمان حال زندگی کنیم چون گذشته های کار خود رفته اند و ما نمی توانیم  گذشته ها را عوض کنیم ولی می توانیم افکارواندیشه هایی که درباره ی گذشته داشتیم تغییر دهیم.

بسیار شگفت انگیز است که بدانیم اگر بخشیدن دیگران مشکل باشد بخشیدن خودبه مراتب دشوارتر وسخت تر است ! بسیاری از افراد در تمام طول زندگی به خاطر اشتباه ها و کوتاهی هایی که در گذشته های دور یا نزدیک انجام داده اند به تنبیه روانی و جسمانی خود می پردازند به ظاهر خیلی عجیب است که انسان با خود دشمنی بورزد و همانند انسان بی رحمی با خود دشمنی وکینه توزی کرده ودرصدد تنبیه وآزار وشکنجه ی خویشتن برآمده ودر تخریب منافع خودبکوشد وسلامتی خودرابه خطر انداخته وحتی کمر قتل خودرا ببندد.

این مجازات ها به اشکال گوناگون همچون پرخوری ،کم خوری ،مشروب خوری ،قمار بازی ،اعتیاد به مواد مخدر ،ویران کردن نظام همه ی روابط با خود ودیگران زندگی در فقر و بیماری ،کینه توزی ،حسادت ،پرخاشگری ،مقاومت های منفی دربرابر منافع خودو........ظاهر می شوند.ریشه ی تمامی این رنج ها و ناهنجاری ها ،کارشکنی ها،سرشکستگی ها و.......چنین افرادی در نظام باوری آنهاست که به خود می گویند ((من گناهکارم)) یا اعمال شیطانی بسیاری از من سرزده است ))و.......در نتیجه خودرا لایق تندرستی ،شایسته ی موفقیت وآرامش نمی بینند !!!......گروهی دیگر به علت ارتکاب کارهای خلاف ،دزدی ،اخذ رشوه،جنایت و.....از ندامت و پشیمانی و عذاب وجدان در رنج بوده و احساس گناه می کنند با داشتن احساس گناه بدون اینکه خود متوجه شوند ،خودرا تنبیه و مجازات کرده واز خود انتقام می گیرند و افکار منفی را که باعث پریشانی ،آشفتگی ،واختلال در جسم وروان می شوند برخودحاکم ساخته و یک زندگي پرعذاب ،شکنجه آور وجهنمی برای خوددرست می کنند .اگر تاکنون احساس گناه می کرده اید دیگر کافی است چراادامه می دهید؟باتداوم احساس گناه هیچ مشکلی حل نخواهد شد...افکار منفی راازخودبیرون کنید گرچه بیرون کردن آنها از ذهن همیشه کارآسانی نبوده است .

پیام

پیام شما

لطفا دیدگاه یا درخواست خود را از طریق فرم زیر ارسال نمایید: