سعید کیوان‌پور (شیرانی) نویسنده و شاعر

امید وآرزو –یأس و ناامیدی

.

امید و آرزو ،به! چه واژهای زیبایی ؛ و چه الفاظ دلاویزی ،الهی هیچ انسانی بی امید و هیچ دلی بي آرزو مباد .انسان با امید و آرزو زنده است ،زیرا هیچ انسانی بی دل و هیچ دلی بی آرزو نیست و می‌توان گفت: مجموعه ی امیدها و آرزوهاست که کتاب زندگی را خواندنی تر می کند و اگر امید و آرزو نبود شعر زندگی به خواندنش نمی ارزید.آنان که می گویند در زندگی هیچ آمید و آرزویی ندارم کسانی هستند که در ره گذر زندگی هیچ هدفی ندارند و همه‌ي برنامه های زندگیشان به پابان آمده است اینان اگرچه زنده اند ولی مرده اند آرزو یک پدیده روانی و نفسانی است که بادل آدمی و با همه‌ي زندگی آدمی گره خورده است .آرزو خواهانی های نفس است و میل به آنچه که دل می خواهد ،آرزو یک اشتیاق باطنی و یک گرایش عاطفی است نسبت به آنچه که دوستش داریم و برای رسیدن به آن مشتاقیم .آرزو ،طلب مقصودی است که مرغ دل در راه رسیدن به آن پر می زند ،آرزو هوس رسیدن به خواسته هایی است که زندگی را شیرین تر می کند آرزو مجذوب شدن دل به سوي چيزي است که دوستش داریم ،این جاز به هر اندازه شدیدتر باشد اشتیاق و آرزومندی شدیدتر خواهد شد و انسان برای رسیدن به آن سعی و مجاهدت بیشتری برای رسیدن به آن خواهد کرد.امید وآرزو برحسب سالهای عمر و کیفیت تفکر و نحوه برداشتهای مردم از حقیقت زندگی فرق می کند.آرزوهای هر آدم عاقل و نیک اندیش معمولاً مبتنی بر هدفهای عامی و نیک فرجام زندگی است ولی آرزوهای یک انسان کوته بین و ناقص العقل ،مبتنی بر هدفهای بی ارزش و بی فرجام است .بنابراین در مسیرهای گوناگون زندگی باید به دنبال آرزوهایی بود که رسیدن به آنها بتواند انسان را سعادتمند و رستگار گرداند ،تحقق همه آنها موجب خوشبختی انسان در همه مراحل زندگی گردد.امید به عنوان اهرم نیرومندی است که انسان را در رسیدن به هدف های زندگی اش ،یاری می دهد و همین نیروی معنوی است که انسان را دربرابر شداید زندگی و ناملایمات روزگار ،نستوه و مقاوم می کند و آدمی را در نیل به خواسته هایش موفق می گرداند .امید یک موهبت رحمانی و ناامیدی یک آفت شیطانی است .در برابر اميد که یک موهبت الهی است یأس و ناامیدی وجود دارد که سرمنشأ همه‌ي شکست ها ،تیره بختی ها و ناکامی هاست ،و هرکس گرفتار دیو یأس و اهریمن ناامیدی باشد ،هرگز به هیچ موفقیتی نخواهد رسید و زندگی اش را یک سره تباه خواهد کرد،زیرا ناامیدی برادر مرگ است .پیامبر اسلام می فرماید: امید وآرزو رحمتی است برای پیروان من اگر امید نمی بود هیچ مادری فرزند خودرا شیر نمی دادو هیچ باغبانی درختی را نمی نشاند.

امام علی (ع)می فرماید :بالاترین ناامیدی ها موقعی است که انسان با ناامیدی روزگار را بگذراند در هر صورت امید سرابی است که اگر ناپدید شود همه از تشنگی خواهیم مرد و حالا که به نقش زندگی پروری امیدواری پی بردیم و ارزش  و اهمیت این موهبت یزدانی را شناختیم  بیایید هرگز بی امید زندگی نکنیم که ناامیدی بدتر از مرگ است .

(آیین نگارش نو محمدمصری)

پیام

پیام شما

لطفا دیدگاه یا درخواست خود را از طریق فرم زیر ارسال نمایید: